- مي گذارم سكوت بجود تار و پود ِ دل ام را -
سرك مي كشد ماه
از پشت پنجره اتاق ؛
خبرچين ِ خوبي ست اين چلچراغ !
دوباره پاييز – اين شاه فصل زندگي-
قدم گذاشته در شهر
چه جشن بزرگي خواهم گرفت،
در اين روزهاي اقتدار
روزهاي پر ترانه
روزهايي كه با برق فرح انگيز زمرد خورشيد
مي درخشند
و با نور ياقوتي ِ آفتاب ِ غروب
مي سوزند و خاكستر مي شوند ...
پاييز آمده است ؛
با باران اش
و تو مي گويي :
نقل مي پاشند فرشته گان آسماني بر سرمان!
...
بالا آوُردم
خون ؛
قرمز ؟
نه !
سياه ِ سياه !!
رو دستام
خشكيده
ماسيده
حل شده
مايه ي وجودم ...
و تو خيال مي كني
اينا همش بازيه
- باشه قبول ، تو بازيگر خوبي هستي ؛
- حالا ديگه بسه !
- تموم كن اين نقش ِ كثيفتو ...
- حالم داره بهم مي خوره .
- مواظب باش دستاتو به من نزني !!!
و من خودم ُ
تن ام ُ
دستام ُ
عقب مي كشم
در دور ترين فاصله از تو مي ايستم
و نگاهت مي كنم
...
اين نقش اما
هيچ وقت تموم نميشه
نمي ميره
چون من هنوز زنده ام
هنوز خون دارم
و در دور ترين فاصله از تو
فقط نگاهت مي كنم
نگاهت مي كنم
ن.گ.ا.ه.ت
مي كنم
...
!
1- «آقاي ب» بيدار شده ؛
با چشمايي كه عمرا ً خواب توش پيدا باشه نشسته روبه روم .
چهار زانو روي صندلي ...
زير ِ لب آوازي مي خونه كه يادم نمياد .
و با انگشتاي پاهاش ور مي ره.
چشم باز مي كنم ؛
متوجه من نشده ، آخه وقتي گرسنه س نه مي بينه ، نه مي شنوه ؛
صبحانه مي خواد.
...
2- لباساي «آقاي ب» رو دارم اتو مي كنم .
از تو دستشويي صداي آواز مي شنوم ،
يادم نمياد چي داره مي خونه .
حالا اومده بيرون ، هم مي بينه ، هم مي شنوه .
لباساشو مي خواد .
...
3- چند روزيه حالم خوش نيست ،
گيجم ... پاهام خواب ميره ؛
« آقاي ب» متوجه شده و نگرانه .
ميگه دست ِ خودم نيست ؛
مي دونم .
آخه « آقاي ب» بچه مي خواد .
...
4- « آقاي ب» خوشحاله ؛
همين الان دكتر بهش گفته كه داره « بابا » ميشه.
ديگه نه صبحانه مي خواد .
نه موقع گرسنگي چشم و گوشش بسته ميشه .
آخه اون « پدر» شدن رو بيشتر از هر چيزي مي خواد .
...
5- ديشب يهو از جام پريدم.
خواب ديدم چيزي تو شكمم نيست.
« آقاي ب» بچه مونو به جاي صبحانه خورده !
رفتم زير ِ پتو و يواشكي گريه كردم.
...
6- حالش خوب نيست ؛
ديروز از مقام پدر شدن عزل شد .
بچه مون مُرده بدنيا اومد .
« آقاي ب» نه غذا مي خوره نه سر ِ كار ميره .
آخه دلش فقط تنهايي مي خواد .
...
7- صبحانه آماده كردم.
لباساشو اتو كردم .
ميرم بالاي سرش و آروم روي پيشوني شو مي بوسم؛
بيدار ميشه.
مي فهمم كه تو خواب گريه كرده .
مي گه - يه خواب بد ديدم ؛ خواب ديدم بچه مونو به جاي صبحانه خوردم ...
مي خندم
مي خنده
« آقاي ب» حالا فقط فراموشي مي خواد .
...
ميچكد
اشك هايم
به روي ِ پلك هاي معطر گل دان
نه تو مي داني
نه آسمان
نه باران
...
من هنوز زنده ام
به نفس هاي تو
تنها خدا مي داند
و آسمان
و باران
...
